Ο Καραβοστάσης, το λιμάνι της Φολεγάνδρου, δεν είναι η ατραξιόν του νησιού αλλά όποτε βρέθηκα εκεί απόγευμα είχε μια πολύ γλυκιά και χαλαρωτική εικόνα. Να φάτε φρουτοσαλάτα με γιαούρτι και καρύδια στον Ευάγγελο (:-) μπροστά στην παραλία. Τρε μπιεν.


Όλο το θέμα βρίσκεται στη Χώρα, περίπου 15 λεπτά από το λιμάνι.
Εμείς ζήσαμε την ωραία στιγμή να φτάσουμε 10 το βράδυ και στην πλατεία να έχει στηθεί νησιώτικο πανηγύρι μέχρι τα ξημερώματα.


Η Χώρα είναι σκέτη αρχόντισσα και ο κόσμος τα βράδια λάμπει μέσα στις πλατείες της. Γεμάτη με νέους ανθρώπους που σου μοιάζουν ακόμα πιο ωραίοι έτσι που εμφανίζονται από τα σοκάκια σα να πηγαίνουν στη γιορτή του χωριού.



Το φαί είναι πολύ καλό με την παράσταση να κλέβουν τα παραδοσιακά "ματσάτα" (ζυμαρικά) που καλό είναι να τα φάτε στην Άνω Μεριά (ένα πιο ορεινό χωριό) και συγκεκριμένα μέσα στο μικρό παντοπωλείο της κυρίας Ειρήνης. Τα αφανισμένα γλυκάκια είναι από το Chic.




Η Αγκάλη απέχει περίπου 20 λεπτά από τη Χώρα και πέρα από το ότι έχει μια πολύ όμορφη παραλία που ευννοείται τον περισσότερο από τον καιρό (βρίσκεται νότια) είναι το ορμητήριο για όλες τις άλλες νότιες παραλίες με καραβάκια. Επίσης, υπάρχει και ο Γαλυφος που βρίσκεται στα 10 λεπτά με τα πόδια από την Αγκάλη, που είναι πολύ γλυκός και έχει και μπορεί να συναντήσεις και αγαπημένους τραγουδιστές (!!!).


Η Αγκάλη.

Το Λειβαδάκι.

Το Κάτεργο (φημισμένο αλλά πολύ δύσκολο με τον καιρό).

Μια πολύ πολύ πολύ χαρούμενη νεαρά.

Ένας πολύ ρομαντικός νέος.
Ένας ξιπασμένος γερογόης Ιταλός τυλιγμένος με το παρεό του (ήμαρτον).

Και μαντέψτε ποιός, μας βάζει 3!

Για το τέλος, σας αφήνω με ένα κοινωνικό μήνυμα που συναντάς στο δρόμο προς το Γαλυφο.