Πάει και αυτό. Και το λέω με την έννοια του οτι τα καταφέραμε. Χωρίς (πολλά) καραγκιοζιλίκια και ευτράπελα. Δώσαμε μια πολύ καλή εικόνα ως κοινό στη χτεσινή συναυλία των James.

Η σκηνή που είχε στηθεί.

Η Tori Amos, εμφανίστηκε μέσα στη ζέστη, παρόλα αυτά ήταν απλά συγκλονιστική. Δεν την είχα σε καμία υπόληψη, τη θεωρούσα βαρετή, ωστόσο όσο την έβλεπα live θυμάμαι οτι είχε κολλήσει η λέξη "εμπνευσμένη" στο μυαλό μου. Φοβερή σκηνική παρουσία παρά το οτι ήταν συνέχεια στο πιάνο, απίστευτη φωνή και πραγματικά είναι απορίας άξιο τι είχαν κατά νου οι διοργανωτές όταν αποφάσιζαν να τη βγάλουν να τραγουδήσει στις 7 το απόγευμα ντάλα μέρα.. Και πάλι κυρία όμως η Tori!

Οι Air βγήκαν πιο μετά, ίσως στην καλύτερη ώρα της συναυλίας, από άποψης ζέστης και συνθηκών. Πολύ καλοί στις εκτελέσεις αλλά πολύ συγκρατημένοι, πολύ elegant, πολύ merci beaucoup κλπ κλπ. Ήμασταν που ήμασταν έτοιμοι να λιποθυμήσουμε χωρίς νερό (που να περιμένεις 40 λεπτά στην ουρά - αίσχος) , δε βοήθησαν καθόλου για να την παλέψουμε μέχρι να βγουν οι James.

Περιμένωντας για τους James που εμφανίστηκαν κατά τις 10 και μισή, το κοινό έπαιξε με την μπάλα σπόνσορα, που ευτυχώς δεν έφτασε ποτέ από πάνω μου γιατί θα μου προκαλούσε πανικό!


Και βγήκαν, και τα είπαν και ήταν καταπληκτικοί. Και ο Tim Booth ήταν πάρα μα πάρα πολύ καλός, με την κλασική του ανατολίτικη και περιστροφική κινησιολογία. Σε μια φάση μου ήρθε έκλαμψη οτι μου θυμίζει απίστευτα τον Γκάντι!! Και έκανε τη βόλτα του και αυτός πάνω στους ώμους του κοινού και ανέβασε 10 ατομάκια από το κοινό στη σκηνή για να χορέψουν σε ένα κομμάτι που τα έσπαγε αλλά δεν ξέρω ποιο ήταν (κανείςς;;;)!

Τα κομμάτια που έπαιξαν ήταν πολύ καλά επιλεγμένα και ακούσαμε και 2 ή 3 ακόμη υπό επεξεργασία καινούργια τραγούδια που μου άφησαν πάρα πολύ θετική εντύπωση για πρώτο άκουσμα.

Τεράστιο φάουλ: Δεν έπαιξαν το Senorita. Αδικαιολόγητο. Αδικαιολόγητο. Αποτελεί αιτία τσακωμού! Ταΐστε το λαό που πεινάει γαμώτη μου!


Να τα και τα μοντελάκια μας!